No cure no pay
In één zin: No cure no pay is een afspraak waarbij je belangenbehartiger alleen betaald krijgt als je iets ontvangt, meestal door een percentage van jouw schadevergoeding in te houden.
Ook genoemd: resultaatafhankelijke beloning, percentage van de schade, geen resultaat geen kosten.
Het klinkt aantrekkelijk: geen resultaat, geen kosten. Bij letselschade is het meestal onnodig, en dat kost je geld.
Waarom onnodig?
Bij een ongeval waarvoor een ander aansprakelijk is, betaalt de verzekeraar van de tegenpartij in de regel ook de redelijke kosten van jouw belangenbehartiger. Die declareert zijn uren dus rechtstreeks daar, en jij krijgt geen rekening.
Zie buitengerechtelijke kosten.
Kies je in zo’n situatie voor no cure no pay, dan sta je een deel van je eigen schadevergoeding af voor werk dat de tegenpartij toch al had betaald. Dat is dubbelop.
Wanneer kan het wel zinnig zijn?
Als de aansprakelijkheid echt onzeker is en niemand het risico wil nemen. Dan koop je met een percentage zekerheid: je loopt geen kosten op als het misgaat.
Dat is een legitieme afweging, maar maak hem bewust en vraag er eerst naar op de andere basis.
Waar je op let
- Vraag altijd eerst: “werkt u op basis van artikel 6:96 BW?” Zo ja, dan heb je no cure no pay niet nodig.
- Waarover wordt het percentage berekend? Over je hele schadevergoeding, inclusief smartengeld en toekomstschade? Dat kan bij zwaar letsel om een fors bedrag gaan.
- Wat gebeurt er met de kosten die de tegenpartij vergoedt? Gaan die naar het kantoor bovenop het percentage, of worden ze verrekend?
- Wat als je tussentijds wisselt?
Laat de afspraken schriftelijk vastleggen, inclusief een rekenvoorbeeld.
Wat betekent dit voor jou
Word je gebeld door een kantoor dat no cure no pay aanbiedt zonder dat je erom hebt gevraagd? Wees dan extra kritisch. Vraag eerst wat er mogelijk is op basis van de gewone regeling, en vergelijk daarna pas.
Bronnen
Wet
Laatst gecontroleerd op door redactie letselschademanager.nl.