Medische fout

Niet elke slechte afloop is een fout. Dat onderscheid is de kern van elke medische zaak, en meteen de reden dat ze zo lang duren.

Complicatie of fout?

Een complicatie is een bekend risico dat zich voordoet zonder dat er iets fout ging. Operaties hebben nu eenmaal risico’s. Daar hoort geen schadevergoeding bij, hoe ingrijpend de gevolgen ook zijn.

Van een fout is sprake als de zorgverlener afweek van wat een redelijk bekwaam vakgenoot in dezelfde omstandigheden zou hebben gedaan. Dat oordeel kan alleen een medisch deskundige geven, aan de hand van je dossier.

Ook gebrekkige informatie kan een tekortkoming zijn

Je moet vooraf goed zijn geïnformeerd over de risico’s van een behandeling, zodat je een eigen keuze kon maken. Is dat niet gebeurd, dan kan dat op zichzelf al een tekortkoming zijn, ook als de behandeling technisch goed ging.

Vier wegen die je naast elkaar kunt lopen

1. De klachtenfunctionaris van het ziekenhuis. Die geeft uitleg, en die uitleg is later bruikbaar.
2. De geschilleninstantie waarbij de zorgaanbieder is aangesloten.
3. Het tuchtcollege. Dat oordeelt over het handelen van de zorgverlener en kan een maatregel opleggen, maar kent géén schadevergoeding toe.
4. Een civiele claim bij de zorgverlener of het ziekenhuis. Dat is de weg naar schadevergoeding.

Die vier sluiten elkaar niet uit.

Wat betekent dit voor jou

1. Vraag je volledige dossier op. Schriftelijk, en vraag expliciet om operatieverslagen, verpleegkundige aantekeningen en correspondentie. Je hebt recht op inzage en een kopie.
2. Schrijf op wat er is gebeurd, zolang je het nog precies weet: data, namen, wat er is gezegd.
3. Vraag het gesprek aan met de betrokken zorgverlener. Openheid hoort erbij; zie GOMA.
4. Schakel een belangenbehartiger in die medische zaken doet. Dit is een apart specialisme.

Houd er rekening mee dat deze zaken lang duren, en vraag ondertussen om een voorschot.