Deskundigenbericht

Als jouw medisch adviseur en die van de verzekeraar het oneens blijven, wordt er vaak een onafhankelijke deskundige ingeschakeld. Zijn rapport weegt zwaar: het bepaalt in de praktijk de uitkomst van je zaak.

Gezamenlijk of eenzijdig?

Gezamenlijk is veruit het beste. Beide partijen kiezen samen de deskundige en stellen samen de vragen op. Het rapport bindt dan allebei, en je voorkomt twee rapporten die elkaar tegenspreken.

Eenzijdig betekent dat één partij zelf opdracht geeft. Zo’n rapport heeft minder gewicht, omdat de andere partij er niet aan meewerkte.

De vraagstelling is het halve werk

Dit wordt vaak onderschat. Wat de deskundige antwoordt, hangt af van wat je hem vraagt. Een vraag als “zijn de klachten ongevalsgevolg?” geeft een ander antwoord dan “welke beperkingen heeft betrokkene, en hoe verhouden die zich tot de situatie vóór het ongeval?”

Je belangenbehartiger hoort op die vraagstelling te kunnen reageren voordat het rapport wordt aangevraagd. Gebeurt dat niet, zeg er dan iets van.

Je rechten rond het rapport

Bij een medisch deskundigenbericht heb je in de regel twee rechten die je moet kennen:

• Correctierecht: je mag feitelijke onjuistheden in het concept melden.
• Blokkeringsrecht: je mag het rapport als eerste inzien en beslissen dat het niet wordt gedeeld.

Dat blokkeringsrecht is een zwaar middel. Gebruik je het, dan weet de verzekeraar dat er iets in stond dat jou niet uitkwam, en dat kan zich tegen je keren. Bespreek dit altijd eerst met je belangenbehartiger.

Wat betekent dit voor jou

1. Vraag vooraf: wie geeft de opdracht, en mag mijn kant meepraten over de vragen?
2. Bereid het onderzoek voor. Neem je klachtendagboek mee en vertel concreet hoe een dag eruitziet.
3. Bagatelliseer niet. “Het gaat wel” komt letterlijk in het rapport terecht.
4. Lees het concept goed en meld feitelijke fouten, zoals verkeerde data of verkeerd weergegeven uitspraken.