Asbest

Asbest is het schoolvoorbeeld van letsel dat pas decennia later opkomt. Iemand werkte in de jaren zeventig met isolatiemateriaal en wordt veertig jaar later ziek.

Waarom dit juridisch bijzonder is

Bij asbest lopen twee dingen uiteen die normaal samenvallen: het moment waarop je werd blootgesteld, en het moment waarop je ziek werd.

Dat is belangrijk voor de termijn. De hoofdregel is dat je vijf jaar hebt vanaf het moment dat je bekend bent met je schade en met de aansprakelijke partij. Bij asbest is dat vaak pas bij de diagnose, niet bij de blootstelling.

Er geldt daarnaast een uiterste termijn van twintig jaar na de gebeurtenis. Bij asbest is die vrijwel altijd allang verstreken. Rechters hebben bepaald dat die termijn in uitzonderlijke gevallen opzij gezet kan worden, juist omdat de ziekte zich zo laat openbaart. Ga dus niet zelf concluderen dat het te laat is. Zie verjaring.

Wie is aansprakelijk?

Meestal je voormalige werkgever, op grond van zijn zorgplicht. Die moest je beschermen tegen de risico’s van het werk, en van de gevaren van asbest was al lang voor het verbod het nodige bekend.

Bestaat dat bedrijf niet meer? Dan is de zaak lastiger, maar niet per definitie kansloos. Soms is er een rechtsopvolger of een verzekeraar die nog aanspreekbaar is.

Wat betekent dit voor jou

1. Wacht niet. Deze zaken duren lang, en bij mesothelioom is tijd het probleem. Meld je zo snel mogelijk.
2. Schrijf je arbeidsverleden uit. Welke werkgevers, welke jaren, welk werk, welke materialen. Zoek oude loonstroken en jaaropgaven op.
3. Zoek naar oud-collega’s. Hun verklaring over de werkomstandigheden is vaak het enige bewijs dat er nog is.
4. Laat je bijstaan door iemand met ervaring in asbestzaken. Dit is een apart specialisme, ook binnen de letselschade.

Er bestaat in Nederland een aparte regeling voor asbestslachtoffers, waarmee je sneller een tegemoetkoming kunt krijgen dan via een procedure. Vraag je belangenbehartiger daarnaar.