Eigen schuld

Dit is de reden waarom veel mensen nooit een claim indienen. “Het was ook een beetje mijn eigen schuld.” Dat klopt soms, en het betekent bijna nooit dat je niets krijgt.

Hoe het werkt

Er wordt gekeken in welke mate ieders gedrag aan het ongeval heeft bijgedragen. Dat leidt tot een verdeling in percentages. Is jouw aandeel op 25 procent gesteld, dan krijg je 75 procent van je schade vergoed.

Daarna volgt soms nog een tweede stap, de billijkheidscorrectie. Daarbij wordt gekeken of die uitkomst wel redelijk is, gelet op de ernst van de fouten en de gevolgen voor jou. Die correctie pakt voor slachtoffers vaak gunstig uit, zeker bij zwaar letsel.

Twee verschillende momenten

Eigen schuld kan slaan op het ongeval zelf, maar ook op je schade daarna.

• Bij het ongeval: je reed door rood, je keek niet uit.
• Bij de schade: je volgt een behandeling niet op, of je werkt niet mee aan re-integratie terwijl dat wel kon. Dat heet de schadebeperkingsplicht.

Dat tweede wordt makkelijk overschat door verzekeraars. Je hoeft niet alles te doen wat mogelijk is, alleen wat redelijk is in jouw situatie.

Extra bescherming in het verkeer

Ben je fietser of voetganger en werd je aangereden door een motorvoertuig, dan geldt een bijzondere regel. Je krijgt in de regel een deel van je schade vergoed, ook als je zelf een fout maakte. Voor kinderen onder de veertien is die bescherming nog sterker.

Wat betekent dit voor jou

1. Dien je claim gewoon in. Laat een ander beoordelen hoe de verdeling uitpakt; dat is niet aan jou en ook niet aan de tegenpartij.
2. Erken geen schuld ter plekke. Beschrijf alleen wat je zag en deed.
3. Neem een percentage niet zomaar aan. Een verzekeraar die begint met “50 procent eigen schuld” doet een openingsbod, geen mededeling.
4. Vraag naar de billijkheidscorrectie als je letsel ernstig is. Die wordt niet altijd uit zichzelf toegepast.